ຫີວເປັນຫຍັງການເຜົາໄຟໃນເຕົາທີ່ມີອາກາດລົ້ນ (fluidized bed combustion) ມີຄວາມສະຖຽນຢູ່ໃນການເຮັດວຽກທີ່ພາບການເຜົາໄຟຕ່ຳ?

ການເຜົາໄຟດ້ວຍເຕັກໂນໂລຊີບ່ອນເຜົາທີ່ມີຄວາມເຄື່ອນໄຫວ (fluidized bed combustion) ແມ່ນໜຶ່ງໃນເຕັກໂນໂລຊີການປ່ຽນແປງພະລັງງານຄວາມຮ້ອນທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ທີ່ສຸດສຳລັບການຜະລິດພະລັງງານໃນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການກູ້ຄືນຄວາມຮ້ອນ. ຕ່າງຈາກລະບົບການເຜົາໄຟທີ່ໃຊ້ຕູ້ເຜົາແບບດັ້ງເດີມ (grate-based combustion systems), ລະບົບ fluidized bed combustion ສາມາດຮັກສາຄວາມສະຖຽນທີ່ຢ່າງຍອດເຍື່ອມໃນຂອບເຂດການເຮັດວຽກທີ່ກວ້າງຂວາງ, ໂດຍເປີດເຜີນເປັນພິເສດໃນເວລາເຮັດວຽກທີ່ມີພະລັງງານຕ່ຳ (low-load operation) ເມື່ອເตาເຜົາທົ່ວໄປຈຳນວນຫຼາຍມີບັນຫາການເຜົາໄຟບໍ່ສົມບູນ ແລະ ສູນເສຍປະສິດທິພາບ. ການເຂົ້າໃຈເຖິງກົນໄກທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສະຖຽນທີ່ນີ້ ແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ຜູ້ປະຕິບັດງານທີ່ຕ້ອງການຄວາມເຊື່ອຖືໄດ້, ການຫຼຸດຜ່ອນການປ່ອຍມົນລະພິດ, ແລະ ຄວາມຍືດຫຸ່ນໃນການເລືອກເຊື້ອເພິງທີ່ຄາດການໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນໃນສະພາບແວດລ້ອມອຸດສາຫະກຳທີ່ມີຄວາມຕ້ອງການສູງ.

ຂໍ້ດີພື້ນຖານຂອງເตาໄຟທີ່ມີການລົ້ມເຫລວແບບເຄື່ອນໄຫວແມ່ນຢູ່ທີ່ຄວາມສາມາດໃນການຮັກສາຄວາມເຂັ້ມຂົ້ນຂອງການເຜົາໄຟ ແລະ ຄວາມເປັນເອກະພາບຂອງການຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການຫຼຸດລົງຢ່າງມີນັກຂອງເຊື້ອເພິງທີ່ປ້ອນເຂົ້າໄປຕ່ຳກວ່າຄວາມສາມາດທີ່ກຳນົດໄວ້. ຄວາມສະຖຽນຂອງເຕົາໄຟນີ້ເກີດຈາກລັກສະນະການປະສົມທີ່ເປັນທຳມະຊາດຂອງເຕົາໄຟທີ່ມີການລົ້ມເຫລວ, ໂດຍທີ່ສານເຊື້ອເພິງທີ່ເປັນຂອງແຂງຈະຄ້າງຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຖືກເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍການລົ້ມເຫລວຂອງອາກາດທີ່ເຄື່ອນທີ່ຂຶ້ນເທິງ, ເຮັດໃຫ້ເກີດການຕິດຕໍ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບອາກາດທີ່ໃຊ້ໃນການເຜົາໄຟ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກີດການເຜົາໄຟຢ່າງສົມບູນເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການປ່ຽນແປງໃນການໃຊ້ງານ.

ດ້ານຟິສິກສ໌ຂອງຄວາມສະຖຽນຂອງເຕົາໄຟໃນເວລາທີ່ໃຊ້ງານທີ່ມີພະລັງງານຕ່ຳ

ການປະສົມທີ່ເປັນເອກະພາບ ແລະ ມວນນ້ຳໜັກທາງຄວາມຮ້ອນ

ໃນເຕົາໄຟທີ່ມີການລົມວົນຂອງສານເຄື່ອນໄຫວ (circulating fluidized bed boiler), ສ່ວນປະກອບທີ່ໜາແໜ້ນຂອງເຊື້ອເພິງ, ເຖົ້າ, ຫີນປູນ, ແລະ ວັດຖຸທີ່ບໍ່ເຮັດປະຕິກິລິຍາ ສ້າງເປັນມວນຄວາມຮ້ອນທີ່ໃຫຍ່ ເຊິ່ງເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຕົວກັກກັນການປ່ຽນແປງຂອງອຸນຫະພູມເມື່ອອັດຕາການເຜົາຫຼຸດລົງ. ມວນຄວາມຮ້ອນນີ້ຊ່ວຍປ້ອງກັນການຫຼຸດລົງຢ່າງຮຸນແຮງຂອງອຸນຫະພູມ ທີ່ມັກເກີດຂຶ້ນໃນລະບົບເຕົາໄຟທີ່ມີແຖວເຜົາຖາວອນ (fixed-grate systems) ໃນເວລາທີ່ຫຼຸດພາລາ. ການລົມວົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງວັດຖຸທີ່ແຫ້ງຈາກ cyclone ກັບຄືນໄປຍັງບ່ອນເຜົາ ຮັບປະກັນວ່າ ວັດຖຸທີ່ຮ້ອນຈະປະສົມປະສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກັບອາກາດເຢັນທີ່ເຂົ້າມາ, ເຮັດໃຫ້ອຸນຫະພູມຂອງຊັ້ນວັດຖຸ (bed temperatures) ມີຄວາມເປັນເອກະພາບຄ່ອນຂ້າງສູງ ໃນໄລຍະ 800 ຫາ 950 ອົງສາເຊີເລັຍ ເຖິງແມ່ນວ່າອັດຕາການປ້ອນເຊື້ອເພິງຈະຫຼຸດລົງເຖິງ 30 ຫຼື 40 ເປີເຊັນຂອງພາລາສູງສຸດ.

ການຈັດສົ່ງອາກາດສ່ວນເກີນ ແລະ ຄວາມພ້ອມຂອງອີກຊີເຈັນ

ລະບົບການເຜົາໄຟດ້ວຍເຕັກນິກ bed ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຂອງເຫຼວ ດຳເນີນການດ້ວຍອາກາດສ່ວນເກີນໃນຊ່ວງ 20 ຫາ 35 ເປີເຊັນ ເພື່ອໃຫ້ມີອົກຊີແຈນຢູ່ທົ່ວທັງເຂດການເຜົາໄຟ ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງການປ່ຽນແປງຂອງການສົ່ງເຊື້ອເພິງໃນເວລານັ້ນໆ. ອາກາດສ່ວນເກີນທີ່ມີຢູ່ຢ່າງເພີ່ມເຕີມນີ້ຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເກີດບໍລິເວນທີ່ມີເຊື້ອເພິງຫຼາຍເກີນໄປ ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຜະລິດຕະພັນຈາກການເຜົາໄຟທີ່ບໍ່ສົມບູນ ແລະ ສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດການປ່ອຍຄວາມຮ້ອນຢ່າງໄວວ່າເມື່ອມີການເພີ່ມເຊື້ອເພິງຢ່າງທັນທີ. ການອອກແບບເຕົາເຜົາທີ່ໃຊ້ເຕັກນິກ circulating fluidized bed ຈະແຈກຢາຍອາກາດເຜົາໄຟຜ່ານທາງເຂົ້າຫຼາຍຈຸດຕາມຄວາມສູງຂອງເຕົາເຜົາ ເພື່ອສ້າງເຂດທີ່ມີລະດັບຕ່າງກັນ ໂດຍທີ່ສ່ວນທີ່ເປັນວັດຖຸລະເຫີດ (volatile matter) ຈະຖືກເຜົາໄຟຢ່າງໄວວ່າໃນສ່ວນລຸ່ມ ໃນຂະນະທີ່ການເຜົາໄຟຂອງ charcoal ຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນສ່ວນທີ່ສູງຂຶ້ນ ເພື່ອຮັກສາຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງການເຜົາໄຟໃນເວລາທີ່ເຄື່ອງເຮັດວຽກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ມີພະລັງງານຕ່ຳ.

ການຄວບຄຸມການປ່ອຍມົນລະພິດຈາກການເຜົາໄຟດ້ວຍເຕັກນິກ fluidized bed ໃນເວລາທີ່ເຄື່ອງເຮັດວຽກຢູ່ໃນສະພາບພະລັງງານຕ່ຳ

ການປ້ອນ limestone ແລະ ການຈັບຈ່ອງຊູເຟີ

ໜຶ່ງໃນປະໂຫຍດທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງການຄວບຄຸມການປ່ອຍມື້ນໄຟທີ່ເກີດຈາກການເຜົາໄຟໃນບ່ອນທີ່ມີການລົ້ນໄຫຼແມ່ນຄວາມສາມາດທຳມະຊາດຂອງລະບົບໃນການຈັບການປ່ອຍໄຟຟັນຊີເອີ (SO2) ທົ່ວທັງຫມົດຂອງໄລຍະການເຮັດວຽກໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ອຸປະກອນທີ່ສັບສົນຢູ່ດ້ານຫຼັງ. ສ່ວນປະກອບຂອງຫີນປູນທີ່ຖືກສົ່ງເຂົ້າໄປໃນເຄື່ອງເຜົາຈະເຮັດປະຕິກິລິຍາໂດຍກົງກັບ SO2 ຢູ່ທີ່ອຸນຫະພູມ 850 ອົງສາເຊັນຕີເགຣດ, ແລະອັດຕາການປະຕິກິລິຍານີ້ຈະຄົງທີ່ຄ່ອນຂ້າງຫຼາຍວ່າເตาເຜົາຈະເຮັດວຽກຢູ່ທີ່ຄວາມຈຸກົມເຕັມຫຼື 40 ເປີເຊັນຂອງຄວາມຈຸກົມ. ເວລາທີ່ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນເຕົາໄຟທີ່ມີການລົ້ນໄຫຼແບບວົນໄຫຼຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນປະກອບຂອງຫີນປູນທີ່ມີປະລິມານນ້ອຍກໍສາມາດຈັບ SO2 ໄດ້ຢ່າງພໍເທົ່າທີ່ຕ້ອງການ, ເຮັດໃຫ້ການປ່ອຍ SO2 ຢູ່ຕ່ຳກວ່າ 200 mg/Nm³ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ເຄື່ອງການລ້າງກາຊີເອີທີ່ອອກຈາກເตาເຜົາ.

ການເກີດຂື້ນ ແລະ ການຢຸດຢັ້ງການປ່ອຍໄຟຟັນຊີເອີ (NOx)

ການຄວບຄຸມການປ່ອຍມືລະເຫີດຈາກການເຜົາໄຟໃນບ່ອນທີ່ມີອາກາດລົມ (fluidized bed combustion) ຈະຈັດການການສ້າງ NOx ຜ່ານກົກໄຕ້ສາມຢ່າງ: ອຸນຫະພູມການເຜົາໄຟທີ່ຕ່ຳ ເຊິ່ງຈະຫຼຸດຜ່ອນການສ້າງ NOx ຈາກຄວາມຮ້ອນ, ການຈັດລະບົບອາກາດຢ່າງມີການຄວບຄຸມເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນ NOx ຈາກເຊື້ອເພີງ, ແລະ ການປີ່ນປົ່ນຢ່າງໄວວາເພື່ອປ້ອງກັນບໍລິເວນທີ່ມີອຸນຫະພູມສູງເກີນໄປ. ໃນເວລາທີ່ເຄື່ອງຈັກເຮັດວຽກທີ່ຄວາມຈຸນ້ອຍ, ປະລິມານເຊື້ອເພີງທີ່ນ້ອຍລົງຈະເຮັດໃຫ້ອຸນຫະພູມສູງສຸດຕ່ຳລົງຕາມທຳມະຊາດ, ໂດຍທົ່ວໄປຈະຕ່ຳກວ່າສະຖານະການເຮັດວຽກທີ່ຄວາມຈຸເຕັມໄປ 100 ຫາ 150 ອົງສາເຊີເລິຍດ, ເຊິ່ງຈະຫຼຸດຜ່ອນການສ້າງ NOx ໄດ້ 40 ຫາ 60 ເປີເຊັນ ເມື່ອທຽບກັບເตาເຜົາຖ່ານທີ່ບູດເປັນເຂົ້າ (pulverized coal boilers). ເຕົາເຜົາທີ່ມີລະບົບ fluidized bed ທີ່ມີການລົມວຽນ (circulating fluidized bed boiler) ສາມາດບັນລຸການປ່ອຍອົກຊີເຈັນຂອງໄນໂຕຣເຈັນ (nitrogen oxide emissions) ໃນລະດັບ 150 ຫາ 250 mg/Nm³ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີ selective catalytic reduction (SCR), ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ບັນລຸມາດຕະຖານດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ເຂັ້ມງວດໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນດ້ານຕົ້ນທຶນ.

ການປັບປຸງປະສິດທິຜົນຂອງການເຜົາໄຟໃນບ່ອນທີ່ມີອາກາດລົມ (Fluidized Bed Combustion) ໃນເວລາທີ່ຄວາມຈຸຕ່ຳລົງ

ຄວາມສົມບູນຂອງການເຜົາໄຟ ແລະ ການຄົງເຫຼືອຂອງການເຜົາທີ່ບໍ່ສົມບູນ

ການປັບປຸງປະສິດທິພາບຂອງການເຜົາໄຟໃນເຕົາທີ່ມີແກ໊ສລົ້ນ (fluidized bed) ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຂໍ້ດີພື້ນຖານຄືການເຜົາໄຟຢ່າງສົມບູນເກືອບທັງໝົດໃນທຸກຊ່ວງຂອງການເຮັດວຽກ. ການປີ້ນປົ່ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງເຊື້ອເພີງໃນຮູບແບບເມັດກັບອາກາດທີ່ໃຊ້ໃນການເຜົາໄຟ ໃນເຕົາທີ່ມີແກ໊ສລົ້ນທີ່ເຄື່ອນທີ່ (circulating fluidized bed boiler) ປ້ອງກັນການເກີດເຊື້ອເພີງທີ່ບໍ່ຖືກເຜົາໄຟຢ່າງສົມບູນໃນຂີ້ເຖົ້າທີ່ຢູ່ດ້ານລຸ່ມ (bottom ash) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເຮັດວຽກຢູ່ທີ່ 60% ຫຼືຕ່ຳກວ່າຂອງຄວາມສາມາດສູງສຸດ ເຊິ່ງເປັນບັນຫາທີ່ເຮັດໃຫ້ປະສິດທິພາບຫຼຸດລົງໃນເຕົາທີ່ເຜົາໄຟດ້ວຍເຕົາເຊື້ອເພີງແບບເຄື່ອນທີ່ (grate-fired systems). ຜົນໄດ້ຮັບຈາກການທົດສອບຢືນຢັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງວ່າ ປະສິດທິພາບຂອງການເຜົາໄຟເກີນ 98.5% ໃນເວລາທີ່ເຮັດວຽກທີ່ 50% ຂອງຄວາມສາມາດສູງສຸດ ເທືອບກັບ 94–96% ສຳລັບເຕົາເຜົາຖ່ານທີ່ບົດເປັນເມັດ (pulverized coal units) ທີ່ມີຄວາມສາມາດເທົ່າກັນ ໂດຍການກູ້ຄືນພະລັງງານຄວາມຮ້ອນທີ່ເສີຍໄປ 2–4 ເປີເຊັນ ທີ່ຈະຖືກສູນເສຍໄປໃນຮູບແບບຂອງຄວາມຮ້ອນທີ່ສາມາດຮູ້ສຶກໄດ້ (sensible heat) ຈາກເຊື້ອເພີງທີ່ບໍ່ຖືກເຜົາໄຟຢ່າງສົມບູນ.

ການປັບປຸງການຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນ ແລະ ການຄວບຄຸມຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຊັ້ນເມັດ (bed density)

ການແຕກສະຫຼາຍທີ່ໜາແໜ້ນຂອງບັນດາອົງປະກອບພາຍໃນເตาໄຟທີ່ມີການລົ້ນເຫຼວດ້ວຍອາກາດ (circulating fluidized bed boiler) ສ້າງໃຫ້ເກີດສຳປະສິດທິພາບໃນການຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນທີ່ດີເລີດ—ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຢູ່ທີ່ 100 ເຖິງ 150 ວັດຕ໌ຕໍ່ແຕ່ລະແມັດສີ່ເຫຼີຍມົນທົນ (W/m²K) ຢູ່ບ່ອນຜະໜັງເตาໄຟ—ທີ່ຄົງທີ່ເກືອບຈະບໍ່ປ່ຽນແປງເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການຫຼຸດຜ່ອນການຜະລິດ. ໃນເວລາທີ່ເຄື່ອງຈັກເຮັດວຽກທີ່ພາລາມິເຕີຕ່ຳ, ຜູ້ປະຕິບັດການຮັກສາຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຊັ້ນວັດຖຸທີ່ຖືກລົ້ນເຫຼວໄວ້ຢ່າງສະຖຽນຕົວ ໂດຍການຄວບຄຸມຢ່າງລະມັດລະວັງຕໍ່ຄວາມໄວຂອງອາກາດ ແລະ ອັດຕາການລົ້ນເຫຼວຄືນຂອງວັດຖຸທີ່ເປັນເນື້ອແຫຼວ, ເພື່ອຮັກສາການຕິດຕໍ່ຢ່າງໃກ້ຊິດລະຫວ່າງອົງປະກອບທີ່ຖືກລົ້ນເຫຼວ ແລະ ພື້ນທີ່ທີ່ຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນ. ຄວາມປະສິດທິຜົນຂອງການເຜົາໄຟໃນເຕົາທີ່ມີການລົ້ນເຫຼວຍັງຖືກຍົກສູງຂຶ້ນອີກດ້ວຍການເຮັດວຽກໃນສະພາບທີ່ມີຄວາມໜາແໜ້ນສູງໃນສ່ວນລຸ່ມຂອງເຕົາເຜົາ, ໂດຍທີ່ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງອົງປະກອບໃນບ່ອນທີ່ກຳນົດໄວ້ຈະບັນລຸ 100 ເຖິງ 150 ກິໂລແກຼມຕໍ່ແຕ່ລະແມັດສີ່ເຫຼີຍມົນທົນ (kg/m³), ເຊິ່ງສ້າງໃຫ້ເກີດການຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນແບບການລົ້ນເຫຼວ (radiative heat transfer) ທີ່ເ erg complement ກັບກົນໄກການຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນແບບການເຄື່ອນທີ່ຂອງອາກາດ (convective mechanisms) ແລະ ຮັກສາອັດຕາການຖອນຄວາມຮ້ອນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງການເຜົາໄຟ ແທນທີ່ຈະເປັນຄວາມໄວຂອງອາກາດໃນເຕົາ.

ຄວາມໝາຍທາງດ້ານການປະຕິບັດໃນອຸດສາຫະກຳ

ຄວາມສາມາດໃນການຕິດຕາມການປ່ຽນແປງຂອງພາລາມິເຕີການໃຊ້ງານ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນເຄືອຂ່າຍໄຟຟ້າ

ຜູ້ປະກອບການດ້ານອຸດສາຫະກຳ ກຳລັງເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງຂຶ້ນວ່າ ຄວາມສະຖຽນຂອງການເຜົາໄຟໃນເຕົາທີ່ມີການລົ້ນໄຫຼ (fluidized bed combustion) ໃນເວລາທີ່ເຄື່ອງຈັກເຮັດວຽກທີ່ພະລັງງານຕ່ຳ ສາມາດຕອບສະຫນອງຕໍ່ການປ່ຽນແປງຄວາມຖີ່ຂອງເຄືອຂ່າຍໄຟຟ້າ ແລະ ການປ່ຽນແປງຂອງຄວາມຕ້ອງການໄດ້ຢ່າງໄວວ່າ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເສຍເສັ້ນທາງດ້ານປະສິດທິພາບການໃຊ້ເຊື້ອເພິງ ຫຼື ດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ. ເຕົາທີ່ມີການລົ້ນໄຫຼແບບວຽນ (circulating fluidized bed boiler) ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນການຜະລິດຈາກ 100% ເຖິງ 40% ໃນເວລາ 15 ເຖິງ 20 ນາທີ ໂດຍທີ່ຮັກສາປະສິດທິພາບການເຜົາໄຟໄວ້ເທິງ 98% ແລະ ການປ່ອຍກຳມະສານຊີເຣີ້ມໄດອົກໄຊ (sulfur dioxide) ຕ່ຳກວ່າຂອບເຂດທີ່ກົດໝາຍກຳນົດ. ຄວາມຍືດຫຸ່ນດ້ານການຜະລິດນີ້ບໍ່ສາມາດເກີດຂຶ້ນໃນລະບົບເຕົາທີ່ໃຊ້ວິທີການເຜົາໄຟແບບທຳທຳດັ້ງ (stoker) ຫຼື ເຕົາທີ່ມີແຖວເຜົາ (grate-fired systems) ເຊິ່ງຈະເກີດການຫຼຸດລົງຂອງປະສິດທິພາບເຖິງ 85-90% ແລະ ການປ່ອຍມົນລະພິດທີ່ປ່ຽນແປງໄປຕາມສະພາບການດັ່ງກ່າວ, ເຮັດໃຫ້ການເຜົາໄຟແບບມີການລົ້ນໄຫຼເປັນທາງເລືອກທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບສະຖານທີ່ທີ່ສະໜັບສະໜູນການບູລະນາການພະລັງງານທີ່ມາຈາກທຳມະຊາດ ແລະ ບໍລິການເຄືອຂ່າຍໄຟຟ້າທີ່ມີຄວາມຍືດຫຸ່ນສູງ.

ຄວາມຍືດຫຸ່ນດ້ານເຊື້ອເພິງ ແລະ ການເພີ່ມປະສິດທິພາບດ້ານຕົ້ນທຶນ

ຄວາມສະຖຽນທີ່ເປັນທຳມະຊາດຂອງການເຜົາໄຟໃນບ່ອນທີ່ມີອາກາດລົ້ນ (fluidized bed combustion) ເຮັດໃຫ້ສາມາດນຳໃຊ້ເຊື້ອໄຟທີ່ຍາກເຜົາໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບດ້ານຕົ້ນທຶນ—ລວມທັງຖ່ານຫີນຄຸນນະພາບຕ່ຳ, ໂຄກແຄີ (petroleum coke), ປະສົມຊີວະພະລັງງານ (biomass blends), ແລະ ເຊື້ອໄຟທີ່ຜະລິດຈາກຂີ້ເຫຍື້ອ (refuse-derived fuel)—ໂດຍບໍ່ຕ້ອງປັບປຸງອຸປະກອນເພີ່ມເຕີມສຳລັບສະພາບການເຮັດວຽກທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ເຕົາໄຟທີ່ມີລະບົບການລົ້ນຂອງເຂົ້າ (circulating fluidized bed boiler) ສາມາດປັບຕົວອັດຕະໂນມັດຕໍ່ການປ່ຽນແປງຂອງຄຸນສົມບັດເຊື້ອໄຟ ໂດຍການປັບປຸງປະລິມານຂອງ limestone ແລະ ການຈັດສົ່ງອາກາດ, ເຊິ່ງເປັນຄວາມສາມາດທີ່ມີຄຸນຄ່າຢ່າງຍິ່ງເມື່ອການຈັດຊື້ເຊື້ອໄຟຫັນໄປໃຊ້ເຊື້ອໄຟທາງເລືອກທີ່ມີລາຄາຖືກກວ່າ. ໃນເວລາເຮັດວຽກທີ່ພາລະບັນທຸກຕ່ຳ (low-load operation), ເຊິ່ງການປ່ຽນແປງຄຸນນະພາບເຊື້ອໄຟມັກເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ອຸປະກອນ ຫຼື ຄວາມບໍ່ສະຖຽນຂອງການເຮັດວຽກໃນລະບົບທົ່ວໄປ, ການເຜົາໄຟໃນບ່ອນທີ່ມີອາກາດລົ້ນຈະຮັກສາຄວາມສະຖຽນຂອງການເຜົາໄຟ ແລະ ການຄວບຄຸມການປ່ອຍມົນລະພິດໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຈຶ່ງປ້ອງກັນການລົງທຶນໃນອຸປະກອນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ມີການຄາດເດົາທີ່ຊັດເຈນຕໍ່ກຳໄລໃນການດຳເນີນງານ ເຖິງແມ່ນວ່າປະກອບສ່ວນ ຫຼື ຄວາມພ້ອມໃຊ້ງານຂອງວັດຖຸປ້ອນ (feedstock) ຈະປ່ຽນແປງກໍຕາມ.

ຖາມບ່ອຍໆ

ເປັນຫຍັງການເຜົາໄຟໃນບ່ອນທີ່ມີອາກາດລົ້ນຈຶ່ງຮັກສາຄວາມສະຖຽນຂອງອຸນຫະພູມໄດ້ເມື່ອປະລິມານເຊື້ອໄຟທີ່ໃສ້ເຂົ້າຫຼຸດລົງ?

ມວນຄື້ນທີ່ມີຄວາມຮ້ອນຂອງວັດຖຸທີ່ກຳລັງເຄື່ອນທີ່ ແລະ ການເຄື່ອນທີ່ຕໍ່ເນື່ອງຂອງວັດຖຸທີ່ຮ້ອນຈາກໄຊໂຄລອນກັບຄືນໄປຍັງເຄື່ອງເຜົາເຮັດໃຫ້ເກີດສະຕັອກຄວາມຮ້ອນທີ່ໃຫຍ່ ເຊິ່ງຊ່ວຍກັກກັນການປ່ຽນແປງອຸນຫະພູມ. ເຖິງແນວໃດກໍຕາມ ເມື່ອການສົ່ງເຊື້ອເພີງຫຼຸດລົງ ວັດຖຸທີ່ຮ້ອນທີ່ກຳລັງເຄື່ອນທີ່ຜ່ານຕູ້ເຜົາກໍຍັງຄົງຮັກສາຄວາມເຂັ້ມຂົ້ນຂອງການເຜົາໄໝ້ ແລະ ອຸນຫະພູມຂອງຕູ້ເຜົາໄວ້ ເພື່ອປ້ອງກັນການຫຼຸດລົງຢ່າງຮຸນແຮງຂອງອຸນຫະພູມ ເຊິ່ງເກີດຂຶ້ນເປັນປົກກະຕິໃນລະບົບຕູ້ເຜົາທີ່ມີແຖວຖາວອນ. ການກັກກັນຄວາມຮ້ອນນີ້ ຮ່ວມກັບການມີອາກາດເຜົາໄໝ້ເກີນຄວາມຕ້ອງການ ແລະ ການປີ່ນປົ່ນວັດຖຸທີ່ເປັນເອກະພາບ ຊ່ວຍຮັກສາສະພາບການຂອງຕູ້ເຜົາໃຫ້ຄ່ອນຂ້າງເທົ່າທຽມກັນທົ່ວທັງໝົດໃນໄລຍະການເຮັດວຽກຈາກ 100 ຫາ 30 ເປີເຊັນ.

ເຕົາໄຟທີ່ໃຊ້ລະບົບການເຄື່ອນທີ່ຂອງວັດຖຸທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນເຫຼວ (Circulating Fluidized Bed Boiler) ລົດເອກະສານໄດ້ແນວໃດໃນເວລາເຮັດວຽກທີ່ພາລະບານຕ່ຳ?

ການຄວບຄຸມການປ່ອຍມື້ນໄຟຈາກການເຜົາໄຟໃນບ່ອນທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ (fluidized bed combustion) ດຳເນີນການຜ່ານກົລະຍຸດທ໌ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນຫຼາຍຢ່າງ: ການເຕີມ limestone ເຂົ້າໄປໃນເตาເຜົາຈະຈັບຈັບ sulfur dioxide ໂດຍກົງໃນເຕົາເຜົາດ້ວຍອັດຕາທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບພະລັງງານທີ່ໃຊ້, ເວລາທີ່ວັດຖຸແຂງຢູ່ໃນເຕົາເຜົາດົນຂຶ້ນຈະຮັບປະກັນວ່າການເຜົາໄຟທັງໝົດຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງສົມບູນ, ແລະອຸນຫະພູມສູງສຸດທີ່ຕ່ຳກວ່າເຊິ່ງເປັນລັກສະນະຂອງການເຜົາໄຟໃນບ່ອນທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວຈະຫຼຸດຜ່ອນການສ້າງ nitrogen oxide ໄດ້ 40 ຫາ 60 ເປີເຊັນເມື່ອທຽບກັບລະບົບເຜົາຖ່ານທີ່ບົດເຮັດເປັນເຂົ້າເປັນເຂົ້າ (pulverized coal systems). ໃນເວລາທີ່ເຄື່ອງຈັກເຮັດວຽກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ມີພະລັງງານຕ່ຳ (low-load transients), ກົລະຍຸດທ໌ເຫຼົ່ານີ້ຍັງຄົງມີປະສິດທິຜົນເນື່ອງຈາກມັນອີງໃສ່ການປະສົມຂອງວັດຖຸແຂງ ແລະ ປະຕິກິລິຍາເຄມີ ແທນທີ່ຈະອີງໃສ່ຄວາມໄວຂອງກາຊ ຫຼື ເວລາທີ່ກາຊຢູ່ໃນເຕົາເຜົາ, ສະນັ້ນຈຶ່ງຮັກສາຄວາມສອດຄ່ອງຕາມມາດຕະຖານການປ່ອຍມື້ນໄຟໄດ້ທົ່ວທັງຂອບເຂດການເຮັດວຽກ.

ການປັບປຸງປະສິດທິຜົນຂອງການເຜົາໄຟໃນບ່ອນທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ (fluidized bed combustion) ເກີດຂຶ້ນແນວໃດເມື່ອໂຮງງານຜະລິດພະລັງງານເຮັດວຽກຢູ່ໃຕ້ 50 ເປີເຊັນຂອງພະລັງງານສູງສຸດ?

ການປັບປຸງປະສິດທິພາບຂອງການເຜົາໄຟໃນເຕົາທີ່ມີແກ໊ສລະບາຍ (fluidized bed combustion) ໃນສະພາບການເຮັດວຽກທີ່ມີພະລັງງານຕ່ຳ ລວມເຖິງ: ຄວາມສຳເລັດໃນການເຜົາໄຟທີ່ເກີນ 98.5 ເປີເຊັນ ເນື່ອງຈາກການປີ້ນປົ້ນຂອງອົງປະກອບທີ່ເຫຼວຢູ່ໃນແກ໊ສເຮັດໃຫ້ບໍ່ເຫຼືອຄາບເຖົ້າທີ່ບໍ່ໄດ້ເຜົາໄຟ; ສຳປະສິດທິພາບໃນການຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນທີ່ຄົງທີ່ຢູ່ໃນລະດັບ 100 ຫາ 150 ວັດຕ໌ຕໍ່ແຕ່ລະແມັດແກວ້ນສີ່ເຫຼີຍ (W/m²K) ໂດຍບໍ່ຂຶ້ນກັບປະລິມານການຜະລິດ; ແລະ ການເຮັດວຽກໃນສະພາບທີ່ມີຄວາມໜາແໜ້ນສູງ (dense phase operation) ທີ່ຮັກສາການຖ່າຍໂອນຄວາມຮ້ອນແບບກົງ (radiative heat transfer) ໄວ້ຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະຈາກຄວາມໄວຂອງແກ໊ສ. ກົນໄກເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ເຕົາທີ່ມີແກ໊ສລະບາຍແບບວົນ (circulating fluidized bed boilers) ສາມາດຮັກສາປະສິດທິພາບທາງຄວາມຮ້ອນໄວ້ໃນລະດັບທີ່ຫ່າງຈາກປະສິດທິພາບໃນສະພາບການເຮັດວຽກທີ່ເຕັມທີ່ (full-load performance) ເພີຍງ 1 ຫາ 2 ເປີເຊັນ, ມີການຟື້ນຟູປະສິດທິພາບເຖິງ 2 ຫາ 4 ເປີເຊັນ ເມື່ອທຽບກັບເຕົາທຳມະດາ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ການດຳເນີນງານມີປະໂຫຍດທາງເສດຖະກິດໃນໄລຍະທີ່ຕົ້ນທຶນເຊື້ອເພິງຕ່ຳ ແລະ ມີການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຈຳເປັນໃນການຜະລິດ.